Pukul tiga dini hari, aku bertanya pada rembulan di luar jendela. Bagaimana jika akhirnya, bukan namanya yang Tuhan tuliskan untukku? đĩ𝑎𝑔𝑎𝑖𝑚𝑎𝑛𝑎 𝑗𝑖𝑘𝑎 𝑎𝑘ℎ𝑖𝑟𝑛đ‘Ļ𝑎, 𝑏đ‘ĸ𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑘đ‘ĸ đ‘Ļ𝑎𝑛𝑔 𝑇đ‘ĸℎ𝑎𝑛 𝑡𝑎𝑘𝑑𝑖𝑟𝑘𝑎𝑛 đ‘ĸ𝑛𝑡đ‘ĸ𝑘𝑛đ‘Ļ𝑎? đĩ𝑎𝑔𝑎𝑖𝑚𝑎𝑛𝑎 𝑗𝑖𝑘𝑎 𝑎𝑘ℎ𝑖𝑟𝑛đ‘Ļ𝑎, 𝑠𝑒𝑚đ‘ĸ𝑎 𝑑𝑜𝑎 đ‘Ļ𝑎𝑛𝑔 𝑘đ‘ĸ𝑙𝑎𝑛𝑔𝑖𝑡𝑘𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑟đ‘ĸ𝑗đ‘ĸ𝑛𝑔 𝑠𝑖𝑎-𝑠𝑖𝑎? Malam itu, aku tak banyak meminta. Hanya diam dalam sujud panjang yang lama, seolah menunggu sesuatu yang tak kunjung tiba. Lalu tiba-tiba, sehelai daun gugur di luar jendela. Setelahnya, aku teringat satu hal penting yang kulupakanâ€Ļ bunyinya seperti
“... 𝐷𝑎𝑛 𝑡𝑖𝑑𝑎𝑘 𝑠𝑒ℎ𝑒𝑙𝑎𝑖 𝑑𝑎đ‘ĸ𝑛 𝑝đ‘ĸ𝑛 đ‘Ļ𝑎𝑛𝑔 𝑔đ‘ĸ𝑔đ‘ĸ𝑟 𝑚𝑒𝑙𝑎𝑖𝑛𝑘𝑎𝑛 𝐷𝑖𝑎 𝑚𝑒𝑛𝑔𝑒𝑡𝑎ℎđ‘ĸ𝑖𝑛đ‘Ļ𝑎 (𝑝đ‘ĸ𝑙𝑎), 𝑑𝑎𝑛 𝑡𝑖𝑑𝑎𝑘 𝑗𝑎𝑡đ‘ĸℎ 𝑠𝑒𝑏đ‘ĸ𝑡𝑖𝑟 𝑏𝑖𝑗𝑖 𝑝đ‘ĸ𝑛 𝑑𝑎𝑙𝑎𝑚 𝑘𝑒𝑔𝑒𝑙𝑎𝑝𝑎𝑛 𝑏đ‘ĸ𝑚𝑖â€Ļ 𝑚𝑒𝑙𝑎𝑖𝑛𝑘𝑎𝑛 𝑡𝑒𝑟𝑡đ‘ĸ𝑙𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑙𝑎𝑚 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑏 đ‘Ļ𝑎𝑛𝑔 𝑛đ‘Ļ𝑎𝑡𝑎.”

(Potongan Cerpen PAI)
𝙎𝙝𝙖𝙛đ™Ŧ𝙖 𝙍𝙖đ™ĸđ™–đ™™đ™đ™–đ™Ŗđ™Ŗđ™žđ™¨đ™–
#aksararenjana